‘Mam! Wil je alsjeblíeft verder lezen. Mam!’Dat was de reactie van mijn elfjarige dochter, bij het voorlezen uit Bianca Mastenbroeks Geheugenstrijd. En ja, dat voorlezen kun je lang volhouden. Bij mijn oudste eindigde het met De ban van de Ring. Mijn jongste ging helemaal op in het verhaal van Vana en Fokko in het imaginaire Arandia.
En terecht.
Vana en Fokko zijn een tweeling die – zoals gebruikelijk in Arandia – op het moment dat ze volwassen worden worden voorgesteld aan de koning. Daar is een reden voor, blijkt snel. Want sommige kinderen ontwikkelen in hun pubertijd horens. En gehoornden zijn magiërs. Alleen worden ze ook verborgen gehouden voor de rest van de bevolking. In het geheim werken de gehoornden aan de beveiliging van het eiland tegen de vijanden van het vasteland. Ook gehoorden, maar dan wel van het soort dat niets anders wil dan Arandia vernietigen. En dan is er nog dat kleine, kleine probleempje. Een magiër met slechts een hoorn, kan zijn kracht niet ongestraft gebruiken. Elke keer dat hij magie gebruikt, verliest hij een klein deel van zijn geheugen. Maar dan wordt Arandia aangevallen en moeten Fokko en Vana vechten voor hun land.
Ik kende het verhaal zelf al, omdat ik een eerdere versie had gelezen en becommentarieerd. Het eindresultaat lees je dan vanzelfsprekend met andere ogen. Ikzelf was enthousiast. De eerste keer, na het lezen van de ruwe versie. De tweede keer dubbel zo hard, want het is nog veel beter geworden. Maar de reactie van mijn dochter was verreweg de eerlijkste. ‘Doorgaan, mama. Alsjeblieft. Het is zó spannend.’
Tuurlijk heb ik wel wat aanmerkingen. Sommige ontwikkelingen zijn wat kort door de bocht. De ouders van Fokko en Vana laten hun kinderen wel erg gemakkelijk achter onder de hoede van de koning. Fokko wordt soms een beetje knullig beschreven. Als Fokko voor het eerst met moord en doodslag te maken krijgt, stapt hij daar wel makkelijk overheen. Mauli, een van de slechte tovenaars, is wel erg geobsedeerd. En ja, de Fokko en Mauli doden en dat wordt nogal plastisch beschreven.
Maar dat alles neemt niet weg dat het een origineel en spannend verhaal is. Een verhaal dat een mooie parallel schets tussen Arandia en onze wereld. Een verhaal over vooroordelen en blind geloof. Over plicht en noodzaak. Een spannende fantasy die niet voor de doelgroep op de knieën gaat en de lezer tot het einde geboeid houdt. Een verhaal dat de vraag oproept: wanneer komt Geheugenstrijd deel 2?
Bianca Mastenbroek heeft een krachtig en spannend verhaal geschreven, dat de moeite van het lezen meer dan waard is. En dan is er nog tekenares Iris Compiet. Zij tekende een warme, emotievolle voorplaat waar je naar blijft kijken. Fijn boek om naast je op je nachtkastje te hebben.
****
250 pagina’s | De Vier Windstreken | oktober 2011
